Narcomonarchie
De Amerikaanse staatsschuld is voor het eerst door de grens van 40 biljoen dollar gegaan. Dat is 40.000 miljard dollar. Vind ik veel. Hoeveel spitsen dat in de Engelse Premier League zijn moet ik nog uitrekenen. Maar het is heel veel geld. En het is geen bezit, maar schuld. Ze staan schaamrood bij de banken.
Daarom begrijp ik heel goed dat wij krenterige Hollanders onze in de Verenigde Staten opgeslagen goudvoorraad stiekem naar Europa hebben gehaald. Uit voorzorg. Officieel is er niet bij verteld dat we die Trump een onbetrouwbaar sujet vinden, maar dat bedoelen we natuurlijk wel. Voor je het weet wordt ons goud omgeperst tot ordinaire wc-potten in zijn megalomane danspaleis bij het Witte Huis.
Nu ligt een groot deel van onze nationale goudvoorraad in Londen bij de Bank of England. Lijkt me veilig. Ook al weet ik niet waarom.
In Nederland zelf ligt er veel van dit edelmetaal in het brave Zeist en gelukkig niet in Overasselt dat sinds deze week door de strapatsen van de plaatselijke godfather Jantje G. wereldberoemd geworden is. Overasselt was tot voor kort een oase van rust en natuur aan de Maas. Opeens is het het Corleone van Nederland. Ik schrijf dit stukje op mijn geliefde Sicilië waar ik door de recente aanslag op de woonboerderij van Jantje in één klap in aanzien ben gestegen. Hoewel ze hier duidelijk zagen dat er in het ongeorganiseerde legertje geen Italianen zaten. En zeker geen Sicilianen. Ze vonden het een behoorlijk zootje ongeregeld zonder een goede coach. Bij de eerste de beste knal zette een groot deel van de zware jongetjes het al op een lopen. Daar werd hier behoorlijk hard om gelachen. En helemaal om die bibbercriminelen in het maisveld.
Zelf ben ik niet thuis in de wereld van de criminaliteit, maar ik vraag me af hoe dit onbeholpen legertje bij elkaar geraapt is. Op de video leken het Groningse gymnasiasten die op schoolkamp een beetje aangeschoten uit het plaatselijke café kwamen. Deze zwaar bewapende kinderen waren duidelijk niet aangepakt door die rare lama Jeroen van Koningsbrugge met zijn idiote televisieprogramma’s waarin hij allerlei verwarde halve zolen tot echte mannen en vrouwen drilt.
Of ik verbaasd ben over deze aanslag op Jantje zijn drugsboerderij? Nee, natuurlijk niet. Dit is schering en inslag in onze welvarende narcomonarchie waarin ieder weekend de helft van het volk met grote schotelogen staat te bazelen. Een festival zonder geestverruimende pastilles is geen festival, de Amsterdamse Zuidas heet al jaren de Snuifas en op de studentencorpora is het bier inmiddels ruim ingehaald door de coke. Of dat erg is weet ik niet, maar het is een beetje hypocriet dat iedereen deze week heel verbaasd reageert op een Mexicaanse situatie in het dorpje Overasselt.
Nederland is stevig aan de drugs. Een jonge vriendin van mij zat vorige week aan een tuttig kakkersdiner waar een strakgetrokken blondine aan haar vroeg of ze misschien ook wat lsd-druppels wilde. Een arts vertelde mij onlangs hoeveel jongeren met een stoma door het leven moeten omdat de ketamine hun blaas verpulverd heeft.
En die rommel moet geproduceerd worden. Drugs groeien niet in je achtertuin of op je balkonnetje. Daar heb je een smerig stinkend lab voor nodig. Die worden doorgaans niet bestierd door humane dominees of heilsoldaten. Nee, dat gebeurt door meedogenloze types die van veel geld houden en dat kapitaaltje het liefst in korte tijd vergaren. De meeste dealers zijn supereerlijk en willen niet dat er van ze gejat wordt. In die kringen geldt de doodstraf nog.
Misschien moeten we daar eens iets langer over nadenken als we massaal onze neuzen poederen. Geen schuldgevoel van 40.000 miljard dollar, maar dat er behoorlijk wat bloed kleeft aan die rommel. Onder andere van Derk Wiersum, Peter R. de Vries en de Gelderse beveiliger Berry Leenders. Dus je werkt gewoon mee aan criminaliteit.
En nu neem ik een wijntje en ga ik een paar uur naar de nog nagloeiende Etna zitten kijken. Over geestverruiming gesproken.
« Ouder