Vijf vragen aan Henk van Schudden

De nieuwe voorstelling Perrongeluk van Schudden is per ongeluk HENK gaan heten. Henk was een personage met een bijrol, maar daar nam hij geen genoegen mee. Hoewel Henk geen prater is, laat hij deze keer van zich spreken. Vijf vragen aan de onbekende Henk:

Waarom nam je geen genoegen met een bijrol? Ik bedoel, je bent niet zo’n prater?
Ik had het gevoel dat ik de hele tijd al een bijrol speelde in mijn eigen leven. Nu is er niks mis met een bijrol goed en mooi te vervullen, maar zelfs dat deed ik niet. Dus nu greep ik deze kans met beide handen aan om op toneel maar eens de hoofdrol te nemen. Want wie kan Henk nu beter spelen dan Henk?

Je hebt veel onrustige nachten, kom dat doordat je naast Emiel of Noël woont?
Nee hoor dat zijn in principe zeer rustige jongens. Maar ik ben toch vast niet de enige die soms wakker schrikt uit een droom, waarbij je aangevallen wordt door fluorescerende kwallen die je bijzondere stripboekenverzameling met hun elektrocuterende tentakels willen vernietigen, terwijl je verderop je vrouw doorboord ziet worden door een periscoop van een onderzeeër die bestuurd wordt door je buurman? Zo'n droom heb jij vast ook wekelijks….? Niet?

Emiel en Noël maken nu een programma rondom jouw angsten, gaat dat heel erg lachen worden in de theaters?
Emiel en Noël hebben een vreemd soort zucht naar tragische figuren, meelijwekkende personen, mensen die in de penarie zitten, die worstelen met hun omgeving of met zich zelf en in het ergste geval, zoals ik, met beide. Dit klinkt als een tragedie, maar in handen van Schudden wordt het altijd een pijnlijke komedie.

Je speelt een rol in het tiende programma van de heren, merk je dat? Is het een feestje?
Is het het tiende programma alweer? Het is sowieso een feestje om met deze jongens te mogen spelen, ongeacht of het nu het negende, tiende of elfde programma is. Maar is het echt de tiende alweer? Ik hoor ze er niet over, eigenlijk zit er heel veel van mij in deze heren van Schudden, ze zijn zo gewoon gebleven, geen poeha.

De naam van de voorstelling was PerronGeluk en nu Henk, is dat iets om trots op te zijn?
Jazeker! Wie had dat gedacht? Dat er een voorstelling over mij zou gaan en ook nog eens mijn naam zou dragen. En natuurlijk hoor je na afloop weleens mannen en soms zelfs vrouwen ergens in een verlaten hoekje van de foyer huilen en net iets te hard snotteren, zodat iedereen het kan horen, dat deze voorstelling over hùn gaat, dat Schudden alleen de namen heeft veranderd, dat ze zich bestolen voelen van hun eigen leven. Maar goed, ik weet beter.

Schudden is nog t/m mei 2015 te zien met Henk, kijk voor de speellijst op deze pagina. Je kunt Schudden ook vinden op twitter, facebook en youtube.