Scènes Magazine op pad met Henry van Loon

Uit en thuis met Henry van Loon

‘IK HAD OOK ZONDERLING KUNNEN WORDEN’

Tekst Ruud Buurman | Foto's Janita Sassen 

Henry van Loon is de naam. Cabaretier van het soort waarvoor de waarheid niet echt interessant is. Liever schotelt hij ons voor dat hij vierendertig jaar geleden in China is geboren en door zijn oma naar Nederland gestuurd om in een snackbar te werken. Zoals in Sleutelmoment, zijn huidige voorstelling. We rijden met hem mee naar Alphen aan den Rijn.

Die Chinese achtergrond is een duidelijke leugen – hij is geboren in Oirschot – en zo overschrijdt hij graag en veel de grens tussen onzin en werkelijkheid. Zijn publiek moet gewoon een tandje bijschakelen. ‘Prettig ontregelend’, zeggen ze over Henry bij zijn impresariaat Hekwerk. Niet alleen in het theater, ook daarbuiten. Als we zoals afgesproken voor zijn deur staan in Amsterdam-Oudwest, om met hem mee te rijden naar Theater Castellum in Alphen aan den Rijn, zit hij al in zijn busje te wachten. En ook al geeft hij er geen enkele aanleiding toe, je stapt toch met wat schroom bij hem in. Omdat je bijna zeker weet dat je zijn ritme verstoort. Van de theaterman, op weg naar een voorstelling, in een bedaard tempo, de motor monotoon brommend, de ruitenwissers zwiepend en verder niks dan zijn eigen gedachten.

Je zit liever alleen in je auto, zonder gezeur aan je kop
‘Ja, dat is mooi, daar hou ik van. Maar ik vind het nu ook echt oké hoor, dat er iemand met me meerijdt. Dat daagt ook wel weer uit. Hoewel ik tegelijk denk: wat wil je eigenlijk nog weten? Alles zit al in de voorstellingen van die absurd rare machine die Henry van Loon heet.’
 

Lees het complete interview in het april/mei nummer van Scènes Magazine.