'Loonplan': profiel in VARAgids

Henry van Loon doet niet zo maar iets op het toneel. De succesvolle standup-comedian/acteur/zanger/cabaretier (33) nader bekeken.

door Joris Henquet in de VARAgids van 11 augustus 2015

Als we afgaan op zijn theatershows dan heeft cabaretier Henry van Loon, pas 33 jaar oud, al een enorm rijk en avontuurlijk leven achter de rug. In Electropis, zijn tweede cabaretprogramma, verhaalt hij uitgebreid over zijn tijd als onverschrokken Navy SEAL bij de Amerikaanse marine, waarvoor hij op missie naar de verlaten kroepoekfabriek op het eiland Atjar Tjampoer werd gestuurd. In zijn derde en meeste recente show Sluimer blijkt hij er al een heel verleden als topmodel (‘international male fashion icon’, ‘de muze van Tommy Hilfinger’) op te hebben zitten. En nu bleek deze zomer óók nog dat hij al jarenlang deel uitmaakt van H.E.A.R. (Henry en Alex Rock), een in het buitenland immens populaire rockband, die hij vormt samen met collega Alex Klaasen. Dit nieuwe komisch duo zette het rondreizend theaterfestival De Parade op zijn kop met hits als het palingpopnummer ‘Leven in de zon’ en de feestelijke inhaker ‘Neuken is voor meisjes’.

Henry wil graag iets compenseren, zou de reactie van de amateurpsycholoog kunnen zijn op al deze bij elkaar gefantaseerde succesverhalen. Maar je zou ook kunnen zeggen dat de behendige theatermaker Van Loon een maximaal komisch effect probeert te bereiken door het contrast zo groot mogelijk te maken. Want tegenover Henry de rockster, Henry de stoere marinier en Henry het sexy topmodel, zet hij ook altijd Henry de schuchtere, sociaal onhandige Brabantse jongen neer. Dat is de reden dat we zo moeten lachen om Van Loons verhalen: ze worden verteld door een tikje wereldvreemde, slungelige jongen die zich stoerder en succesvoller voordoet dan hij eigenlijk is. Het wordt perfect geïllustreerd in een conference uit Electropis, waarin Van Loon vertelt dat hij als verlegen, net naar Amsterdam verhuisde provinciaal moeite had om bij de slager een broodje grillworst te bestellen. Daarom trok hij soms een trainingsjackie aan, om vervolgens automatisch in het type ‘brutale Amsterdammer’ te schieten, en zo bij de slager binnen te stappen en meteen aan de beurt te komen.

Het inzetten van zijn nerdy kanten heeft Henry van Loon (trouwens nooit Hanry op zijn Frans zeggen, maar Henry met Nederlandse ‘e’) inmiddels succes opgeleverd in het theater (met Sluimer is hij genomineerd voor de Neerlands Hoopprijs voor cabaretier met het grootste toekomstperspectief), maar ook in films. In komedie Bros before Hos uit 2013, van de makers van de veelbezochte New Kids-films, blonk hij uit in slapstick als schlemiel René, die de badkamerdeur vol tegen zijn gezicht krijgt als hij de douchende vriendin van zijn huisgenoot aan het bespieden is. Dit voorjaar viel Van Loon op in de familiefilm De Boskampi’s, waarin hij opnieuw is gecast in de rol van supernerd, ditmaal als de vader van het jongetje Rik Boskamp. Rik heeft zo genoeg van zijn sukkelige en door iedereen gepeste vader dat hij na een verhuizing zijn nieuwe buurtgenoten wijsmaakt dat pappa eigenlijk een succesvolle maffiabaas is, leider van de Boskampi’s – inderdaad, daar hebben we weer zo’n bij elkaar gefantaseerde geschiedenis die grootser en meeslepender is dan het dagelijks leven.

Het acteersucces, maar ook het zangduo met Alex Klaasen maakt intussen duidelijk dat Van Loon veel meer wil dan enkel solocabaret maken. Hoewel hij afkomstig is uit de standup comedystal van Comedytrain, maakt hij al sinds zijn debuutvoorstelling De Henry van Loon Entertainment Show uit 2011, waarin hij een ballonvouwende clown op dorpsbraderies speelde, gebruik van alle mogelijke theatrale middelen: muziek, typeringen, decor, licht- en geluidseffecten. Deze hang naar veelzijdigheid komt ook terug bij Stanley en de Menzo’s, een zogenoemde ‘closeharmonyboyband’ die net zo weinig pretenties heeft als de bandnaam doet vermoeden. Van Loon vormt deze groep met vier vrienden (waaronder Van der Laan & Woe) die hij leerde kennen op de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie. Gewoon, omdat het leuk is om af en toe samen te zingen. Intussen hebben De Menzo’s al behoorlijk veel succes gehad met hun vijfstemmige a capella-versies van de meest uiteenlopende liedjes, van de tune van Barbapappa en Kinderen voor Kinderen tot de zwoele hiphop van R. Kelly.

Ook de cabaretvoorstellingen van Van Loon worden steeds theatraler. Waar Electropis (2012) vooral bestaat uit losse conferences is opvolger Sluimer (2014), ook dit najaar nog in het theater te zien, meer een doorlopend verhaal, waarin Van Loon vertelt over zijn slapeloosheid en daarbij allerlei absurde types voorbij laat komen uit zijn straat en halfdromen, waaronder de bakfietsman en de Belgische bonnetjesprikkerman. Tussen het verhaal door zijn ook drie liedjes te horen. In één van die liedjes zingt Van Loon dat hij een kameleon is, die zich in het sociale verkeer moeiteloos weet aan te passen aan zijn omgeving, maar daardoor wel veel van zichzelf wegstopt. Zo’n kameleontische persoonlijkheid kan misschien hinderlijk zijn in je privéleven, in het theater en de film komt het Henry van Loon – als Volendamse zanger, maffiabaas en wat al niet meer – vooralsnog uitstekend van pas. 

LOONPLAN

Henry van Loon doet niet zo maar iets op het toneel. De succesvolle standup-comedian/acteur/zanger/cabaretier (33) nader bekeken.

Als we afgaan op zijn theatershows dan heeft cabaretier Henry van Loon, pas 33 jaar oud, al een enorm rijk en avontuurlijk leven achter de rug. In Electropis, zijn tweede cabaretprogramma, verhaalt hij uitgebreid over zijn tijd als onverschrokken Navy SEAL bij de Amerikaanse marine, waarvoor hij op missie naar de verlaten kroepoekfabriek op het eiland Atjar Tjampoer werd gestuurd. In zijn derde en meeste recente show Sluimer blijkt hij er al een heel verleden als topmodel (‘international male fashion icon’, ‘de muze van Tommy Hilfinger’) op te hebben zitten. En nu bleek deze zomer óók nog dat hij al jarenlang deel uitmaakt van H.E.A.R. (Henry en Alex Rock), een in het buitenland immens populaire rockband, die hij vormt samen met collega Alex Klaasen. Dit nieuwe komisch duo zette het rondreizend theaterfestival De Parade op zijn kop met hits als het palingpopnummer ‘Leven in de zon’ en de feestelijke inhaker ‘Neuken is voor meisjes’.

Henry wil graag iets compenseren, zou de reactie van de amateurpsycholoog kunnen zijn op al deze bij elkaar gefantaseerde succesverhalen. Maar je zou ook kunnen zeggen dat de behendige theatermaker Van Loon een maximaal komisch effect probeert te bereiken door het contrast zo groot mogelijk te maken. Want tegenover Henry de rockster, Henry de stoere marinier en Henry het sexy topmodel, zet hij ook altijd Henry de schuchtere, sociaal onhandige Brabantse jongen neer. Dat is de reden dat we zo moeten lachen om Van Loons verhalen: ze worden verteld door een tikje wereldvreemde, slungelige jongen die zich stoerder en succesvoller voordoet dan hij eigenlijk is. Het wordt perfect geïllustreerd in een conference uit Electropis, waarin Van Loon vertelt dat hij als verlegen, net naar Amsterdam verhuisde provinciaal moeite had om bij de slager een broodje grillworst te bestellen. Daarom trok hij soms een trainingsjackie aan, om vervolgens automatisch in het type ‘brutale Amsterdammer’ te schieten, en zo bij de slager binnen te stappen en meteen aan de beurt te komen.

Het inzetten van zijn nerdy kanten heeft Henry van Loon (trouwens nooit Hanry op zijn Frans zeggen, maar Henry met Nederlandse ‘e’) inmiddels succes opgeleverd in het theater (met Sluimer is hij genomineerd voor de Neerlands Hoopprijs voor cabaretier met het grootste toekomstperspectief), maar ook in films. In komedie Bros before Hos uit 2013, van de makers van de veelbezochte New Kids-films, blonk hij uit in slapstick als schlemiel René, die de badkamerdeur vol tegen zijn gezicht krijgt als hij de douchende vriendin van zijn huisgenoot aan het bespieden is. Dit voorjaar viel Van Loon op in de familiefilm De Boskampi’s, waarin hij opnieuw is gecast in de rol van supernerd, ditmaal als de vader van het jongetje Rik Boskamp. Rik heeft zo genoeg van zijn sukkelige en door iedereen gepeste vader dat hij na een verhuizing zijn nieuwe buurtgenoten wijsmaakt dat pappa eigenlijk een succesvolle maffiabaas is, leider van de Boskampi’s – inderdaad, daar hebben we weer zo’n bij elkaar gefantaseerde geschiedenis die grootser en meeslepender is dan het dagelijks leven.

Het acteersucces, maar ook het zangduo met Alex Klaasen maakt intussen duidelijk dat Van Loon veel meer wil dan enkel solocabaret maken. Hoewel hij afkomstig is uit de standup comedystal van Comedytrain, maakt hij al sinds zijn debuutvoorstelling De Henry van Loon Entertainment Show uit 2011, waarin hij een ballonvouwende clown op dorpsbraderies speelde, gebruik van alle mogelijke theatrale middelen: muziek, typeringen, decor, licht- en geluidseffecten. Deze hang naar veelzijdigheid komt ook terug bij Stanley en de Menzo’s, een zogenoemde ‘closeharmonyboyband’ die net zo weinig pretenties heeft als de bandnaam doet vermoeden. Van Loon vormt deze groep met vier vrienden (waaronder Van der Laan & Woe) die hij leerde kennen op de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie. Gewoon, omdat het leuk is om af en toe samen te zingen. Intussen hebben De Menzo’s al behoorlijk veel succes gehad met hun vijfstemmige a capella-versies van de meest uiteenlopende liedjes, van de tune van Barbapappa en Kinderen voor Kinderen tot de zwoele hiphop van R. Kelly.

Ook de cabaretvoorstellingen van Van Loon worden steeds theatraler. Waar Electropis (2012) vooral bestaat uit losse conferences is opvolger Sluimer (2014), ook dit najaar nog in het theater te zien, meer een doorlopend verhaal, waarin Van Loon vertelt over zijn slapeloosheid en daarbij allerlei absurde types voorbij laat komen uit zijn straat en halfdromen, waaronder de bakfietsman en de Belgische bonnetjesprikkerman. Tussen het verhaal door zijn ook drie liedjes te horen. In één van die liedjes zingt Van Loon dat hij een kameleon is, die zich in het sociale verkeer moeiteloos weet aan te passen aan zijn omgeving, maar daardoor wel veel van zichzelf wegstopt. Zo’n kameleontische persoonlijkheid kan misschien hinderlijk zijn in je privéleven, in het theater en de film komt het Henry van Loon – als Volendamse zanger, maffiabaas en wat al niet meer – vooralsnog uitstekend van pas.

 

 

3 x HENRY OP YOUTUBE

DWDD IN 3 MINUTEN

 

Stamt uit 2010, maar is nog altijd zijn bekendste sketch: in drie minuten jast Van Loon er een hele aflevering van De Wereld Draait Door doorheen. In razend tempo: ‘Mijn tafeldame van vandaag is Marc-Marie. En we hebben muziek! Jullie zijn meesterlijk, briljant en geniaal. En morgen hebben we natuurlijk weer een andere band die dan de beste band van dit moment is.’

 

 

IMITATIES

 

Henry van Loon kan erg goed typeren en imiteren, maar kiest in dit fragment niet voor de gebruikelijke BN’ers. Geen Herman van Veen of Johan Cruijff dus, maar wel Edwin van Carglass en Kwik uit Ducktales. Van Loon neemt eerst drie keer een hele lange stilte om in de perfecte concentratie te komen, om er dan met piepstem uit te gooien: ‘Hey, oom Donald!’

 

 

NAVY SEALS

 

‘Als je mij vraagt ‘Henry van Loon, waarom ben je zo gek?’ Dan zeg ik: ‘Nou goed, ik heb veel shit meegemaakt bij de SEALs.’ In dit fragment verhaalt Van Loon over zijn ruige tijd bij de Navy SEALs, een elite-eenheid van de Amerikaanse marine. Vooral één missie, naar een eiland voor de kust van Libanon, heeft er stevig ingehakt. ‘De laatste 600 kilometer besloten we te zwemmen. Wij zijn Seals, that’s what we do!’

Meer nieuws