JFK Magazine: De wereld volgens Henry van Loon

'Je kunt niet zomaar de Kleine Komedie volspelen'

JFK Magazine, 24 april 2017

Wat hebben viral gaan, de sportzomer en Donald Trump met elkaar te maken? Helemaal niks, maar deze en andere steekwoorden leggen we cabaretier Henry van Loon (35) voor in onze onconventionele rubriek: De Wereld Volgens.

Tekst: Jeroen Jansen, fotografie: Rik Romkes


Actualiteit
“Als ik lees over Trump, alles wat er aan de hand is in de wereld, hoe kut dat is en hoe raar het allemaal is, dan kan ik daar niks mee. Ik kan het niet omzetten in iets bruikbaars voor mijn voorstelling. Dat is eigenlijk maf, want ook ik zit soms met open mond naar de televisie te kijken. Ik vind het moeilijk om een waterdichte mening te formuleren waarmee ik voor een paar honderd man kan gaan staan. Dat gerommel in de marge, daar ben ik niet van.”

Nederlands cabaret
“De crisis heeft slachtoffers gemaakt, er zijn enkele mensen gestopt. Je hebt de top: Najib Amhali, Theo Maassen, Jandino, noem maar op. Daaronder zit ik, samen met een boel andere mensen, geloof ik. Als beginneling is het moeilijk om ertussen te komen. De crisis is inmiddels voorbij, dus gaan mensen weer vaker op de bonnefooi naar het theater. Daar moet je het als beginnend cabaretier van hebben. Als je nu begint, kun je niet zomaar De Kleine Komedie volspelen.”

Fanboy
“Ik vind de singer-songwriter Rufus Wainwright te gek, maar ik zou niet blijven wachten in de foyer tot hij na het concert naar buiten komt. Ik zou via via met hem in contact willen komen, al weet ik zeker dat ik, mocht het moment daar zijn, niks uit te brengen heb. Als je zelf artiest bent, weet je dat de illusie rond artiesten over het algemeen niks voorstelt. Uiteindelijk is het gewoon een man die liedjes zingt.”

Social Media
“Ik zet foto’s op Instagram, die ik dan automatisch doorplaats op Facebook en Twitter. Ik maak ook vlogs en ik merk dat dat werkt. Ineens heb ik mensen van rond de 30 jaar in de zaal. Voor theaterpubliek is dat ultrajong. Nooit eerder vertoond. Ik vind het leuk om mee te doen aan dat hele inwisselbare, tijdelijke, waarbij het niet uitmaakt wat je maakt. Je mag tien keer hetzelfde doen, zelfs dat boeit niet. Ik wil ooit nog een unboxing-video doen.”

Viral
“Ik ben een keer viral gegaan met een samenvatting van De Wereld Draait Door, maar verder is dat viral gaan iets wat ik niet zo goed begrijp. Laatst mocht ik aanschuiven bij RTL Live ter promotie van de film Ron Goossens, Low-Budget Stuntman. In dezelfde uitzending kwam een jongen aan het woord die de trein was uitgezet omdat andere reizigers zich ergerden aan z’n vioolspel. Dat nieuws ging hartstikke viral. Hij was nog niet klaar bij RTL Live of zijn broer vertelde dat Editie NL hem ook wilde spreken. Dat kon volgens die jongen niet doorgaan, hij moest namelijk al naar Qmusic. De volgende dag zit zo’n jongen zich thuis af te vragen waar alle aandacht ineens is gebleven.”

Lachen
“Ik kan om weinig hard lachen. Ja, laatst, om een totaal absurde scène uit Grimsby, de meest recente film van Sacha Baron Cohen. Op een gegeven moment moeten de hoofdrolspelers zich verstoppen. Dat besluiten ze te doen ín een olifant. Alleen begint een andere olifant die olifant te neuken. Dat wordt van binnenuit gefilmd, waar die mannen zich verstoppen. Je ziet Sacha Baron Cohen op die binnendringende olifantenlul slaan. Heel grappig. Kun je het nog volgen?”

Smartphone
“Mijn iPhone staat altijd op ‘maantje’. Dat betekent dat ik alleen gebeld kan worden door mensen die ik daar vooraf toestemming voor heb gegeven. Mijn vriendin, mijn broer, mijn ouders. Ik word gek van die mensen die je een mail sturen en dan vijf minuten later bellen om te vragen of je hun mailtje gehad hebt. Fuck off. Het kan altijd minstens een uur wachten. Soms zit ik uit pure verveling te scrollen, maar ik probeer actief mijn telefoon niet uit reflex te pakken. Bijvoorbeeld als ik uit de bioscoop kom en hem een tijdje niet heb kunnen gebruiken.”

Pikante foto’s
“Die heb ik niet. Ik ben bang dat ik gehackt word. Of dat ik foto’s van m’n motor laat zien aan iemand en per ongeluk langs de tiet van m’n vriendin swipe. Daar heb ik geen zin in. Je hoort degene die je foto’s laat zien al zeggen: ‘Mooi, mooi, mooi, eh, oh!’”

Sleutelmoment
“De titel van mijn nieuwe voorstelling is Sleutelmoment. De vraag die je dan altijd krijgt: ‘Wat is jouw sleutelmoment?’ Het is een schijnbaar belanghebbende titel, maar de grap is dat ik het over gereedschap heb. Over een momentsleutel. Ik heb altijd aan brommers gesleuteld, lekker teruglopende uitlaatjes van LeoVince monteren. Inmiddels heb ik een motor. Daar sleutel ik niet aan, maar ik heb de knipperlichten vervangen en ik wil nog een keer een ander stuur. Ik doe er kleine dingen aan, het mag geen naam hebben.”

Grapjes maken
“Ik ga na een voorstelling nooit naar de foyer, omdat ik mijn zegje heb gedaan. En omdat mensen van mij verwachten dat ik dan een heel gesprek kan aanknopen als ze me vertellen dat ze de voorstelling leuk vonden. Ik ben niet zo’n outgoing spontane dude, dus dan valt het gesprek snel stil. Of mensen interpreteren een serieuze opmerking van mijn kant ineens als een grap, om vervolgens te gaan schateren om iets wat serieus bedoeld was.”

Tinder
“Het is een beetje jammer dat ik nooit getinderd heb. Ik ben immers al een tijdje samen met mijn vriendin, maar ik denk dat het een makkelijke manier is om snel seks te hebben. Doe op zijn minst een dagje dat het je niet om de seks te doen is, dan kun je op dag twee neuken. Voor zover ik weet is Tinder een regel-app. Voor mij kan er niks op tegen liefde op het eerste gezicht. In het echt. Het gaat om meer dan uiterlijk alleen. Het gaat om hoe iemand beweegt. Hoe iemand ruikt.”

Drugs
“Nee, dat doe ik niet. Mijn ouders leven nog.”

Drank
“Tot een paar jaar geleden kon ik af en toe uit het niets ineens gaan tanken. Puur bingedrinken om de handeling. Het ging maar door. Dan kon ik wakker worden met een kleine black-out. De laatste jaren ben ik volwassen geworden. Ik ben 35. Vroeger kon je drinken wat je wilde en de volgende dag deed je dat gewoon weer. Op een gegeven moment trek je dat niet meer. Dan moet je voor jezelf een ritme creëren. Ik ben gaan sporten, ben gestopt met roken, zo’n typische dertigers-gezondheidscrisis.”

Haast
“Ik heb altijd haast. Ik wil nog veel doen en ik heb het idee dat ik laat begonnen ben. Ik kom nu tot bloei, het gaat me voor de wind. Mijn zalen zitten vol, ik heb een paar mooie rollen in films gehad, qua relatie ben ik waar ik moet zijn. Ineens wil ik meer. Grotere zalen, meer werken. Terwijl ik ook maar zoveel aankan. Ik heb moeite om te genieten en stil te staan bij wat ik heb gedaan.”

Sportzomer
“Als een van de weinige mensen volg ik totaal geen sport. Ik heb er niks mee, met geen enkele sport. De wedstrijd Federer-Nadal had ik best kunnen kijken, als ik daar op het juiste moment aan had gedacht. Voetbaltoernooien kijk ik alleen maar met vrienden. Ik snap best wat er spannend aan is, maar ik heb simpelweg niet de behoefte om alles te volgen. Het is net als met politiek: je kunt er nooit alles van weten en je kunt er eindeloos over blijven lullen.”

Guilty pleasure
“Wit brood met leverworst en mayonaise. Dat eet ik graag. Het is heerlijk, heel umami. Daarnaast heb ik een zakmessenverzameling. Als we ergens op vakantie zijn, dan ga ik niet naar huis voordat ik er eentje heb gekocht. Ik heb er inmiddels een stuk of twaalf, die ik thuis in laatjes bewaar. Stel, we gaan een weekendje naar Parijs, dan neem ik mijn Laguiole-mes mee. Daar kun je goed kaas mee snijden. Slaap ik in een boomhut, dan neem ik mijn Spaanse Joker-mes mee. Dat heeft betere grip, je kunt er goed stokjes scherp mee maken. Mocht je die behoefte voelen.”