Ik geloof niet in humor zonder tragiek

Ik had een top 3 met beroepen die ik overwoog. Op één stond komiek, want ik kende het woord cabaretier nog niet. Als dat niet zou lukken zou het leraar Nederlands of Engels worden en als derde had ik vrachtwagenchauffeur. Maar toen ik Theo Maassen en Hans Teeuwen zag wist ik het: ik wil ca-ba-ret-tjee worden!

Zelfvertrouwen
Toch ben ik er in het begin ook een aantal keer doorheen gezakt, in figuurlijke zin dan. Tegenwoordig is dit minder aan de hand omdat ik ook steeds meer zelfvertrouwen krijg. En ik weet nu ook: je kunt 10 keer doodgaan maar die ene keer dat het wel lukt maakt alles goed. Succes werkt als een drug. 

Ik vind daarnaast de manier van vertellen net zo interessant als de inhoud. Ik hou ervan personages te spelen en met mijn stem te werken. Ik denk dat er twee soorten mensen zijn. De ene groep mensen luistert bij liedjes naar de muziek en de andere naar de tekst. Ik luister naar muziek. Naar het ritme. En zo luister ik ook naar cabaret. Soms is een grap alleen maar een verstoring van het ritme.

Mijn shows gaan voornamelijk over intermenselijke communicatie. Waarom mensen doen zoals ze doen. Hoe raar we allemaal zijn. Daar heb ik het op het podium vaak over. Maar er moet wel ontroering in zitten. Het is niet zo dat ik denk dat is raar, daar ga ik iets over zeggen. Ik geloof niet in humor zonder tragiek. 

Henry van Loon speelt dit seizoen zijn nieuwe show Sluimer. 

Bron: Uitkrant Amsterdam

 

 

Meer nieuws